U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Mijn werk

Ik vind dynamiek belangrijker dan gelijkenis in een aquarel. Ik probeer beweging te suggereren door bijvoorbeeld “dode” huizen als beweeglijke objecten te zien. 

De huizen moeten naar elkaar kijken, praten ………….elkaar versterken. Door de kleuren explicieter te kiezen, de vormen te overdrijven en lijnen aan het beeld toe te voegen probeer ik “dode” onderwerpen dynamischer te maken. Ik gebruik de werkelijkheid om een schilderij te maken. Het gaat mij om de interpretatie. Het is de werkelijkheid op een andere wijze uitgebeeld.

Ik schilder een onderwerp, omdat het mij aanspreekt en niet omdat het onderwerp goed in een serie past. 

Ik wil op geen enkele wijze mijzelf beperkingen opleggen in onderwerp keuze, kleur, afmeting of wat dan ook.

 

Acryl

Momenteel schilder ik met acrylverf op doek. De kleuren van acrylverf zijn feller zijn dan van olieverf. 

De acrylverf breng ik onverdund op het doek aan. Dit betekent dat de verf direct uit de tube wordt gebruik. Door de korte droogtijd kan ik snel en eenvoudig meerdere lagen over elkaar aanbrengen. Het resultaat geeft mooie kleuren met scherpe randen.

Door de technische mogelijkheden van acrylverf kan ik mij uitdrukken wat ik voel. Geliefde onderwerpen zijn stadsgezichten of onderwerpen die met water te maken hebben, zoals havens, boten en scheepswerven.

 

Aquarel

De eerste jaren heb ik met olieverf gewerkt.  Omdat ik door mijn werk minder tijd kreeg voor het schilderen zocht ik naar een alternatief. Het alternatief moest in zich hebben dat ik sneller een afbeelding kon neerzetten. Dat alternatief vond ik in aquarelleren. Na veel aquarellen begon het toch weer te kriebelen om met olieverf aan de gang te gaan, maar de terpentijnlucht weerhield mij ervan deze stap te zetten. Op dat moment diende zich op de markt een nieuw soort verf aan; de ‘waterverdunbare olieverf’. Na enkele schilderijen kon mij dat toch niet bekoren. Wat wel in goede aarde viel was de pasteusheid en het ontbreken van de terpentijn lucht. In acrylverf vond ik deze voordelen. Het schilderen met acrylverf nodigde mij uit om groter te gaan werken. Op het laatst hadden  de schilderijen een formaat 100 x 120 cm. Een beetje lastig, omdat mijn atelier toentertijd klein was. Ik kwam om in de doeken. Het begon remmend te werken op het schilderen.

Kortom ik ging weer op zoek naar een medium. Het moest een medium worden waar ik lustig op los kon schilderen en de werken moest ik makkelijk kunnen opslaan. Ik ging weer aquarelleren. Na 10 jaar aquarelleren heb ik mijn horizon verbreed en ben ik gestart met digitale kunst.

  

Digitale kunst

Naast het schilderen met acryl maak ik ook digitale kunst.

Sinds medio 2016 maak ik met verschillende foto- en tekenprogramma’s digitale schilderijen. Mijn schildersezel heeft plaatsgemaakt voor de computer. Het lijkt een grote stap, maar in de praktijk valt het mee. Het blijft draaien om compositie, kleur en tonaliteit.

Bij mijn digitale schilderijen is de (zelfgemaakte) foto het uitgangspunt voor een schilderij. Nadat de foto is bewerkt wordt de foto beschilderd met een ‘digitale kwast’. Niet alle onderdelen van de foto worden overgenomen in het definitieve schilderij. Sommige onderdelen verdwijnen, anderen worden toegevoegd. Ook worden vaak de kleuren en de tonaliteit aangepast. Soms blijven delen in de foto onbeschilderd. Zo vergroot ik de spanning in  het werk. Vervolgens wordt het digitale schilderij afgedrukt op hoogwaardig papier. Van elke afbeelding wordt een beperkt aantal afgedrukt.

 

De schilder

Als  kind liep ik, uit het Westland afkomstig, vaak rond in het Gemeente Museum  in Den Haag, ervan dromend ooit zelf aan de slag te gaan met penselen en verf. Uiteindelijk duurde het nog enkele jaren, voordat ik er werkelijk toe overging mijn passie in praktijk te brengen. De directe aanleiding vormde een bezoek in Frankrijk aan mijn oom Kees Bol, kunstschilder van beroep. Gegrepen door  de olieverfwerken van mijn oom besloot ik een beeldende  kunstopleiding/schilderen te volgen.

Mijn eerste penseelstreken zagen het  licht in olieverf. Mijn  techniek ben ik vooral gaan ontwikkelen door het schilderen van portretten, hetgeen een heel goede oefening bleek. In gezichten zie je snel afwijkingen ten opzichte van de realiteit, waardoor je motoriek op het doek groeit. Na een schildersperiode, waarin ik heel intens met olieverf en acryl bezig was, volgde een overgang naar het aquarelleren. 

Ik exposeer  regelmatig in verschillende galeries. Er zijn o.a. tentoonstellingen geweest  in Rotterdam, Doetinchem, Biervliet, Terneuzen, Zelzate (B), Philippine, Middelburg, Vlissingen, Goes en Kapelle.

Ik heb  ook deelgenomen aan een landelijke wedstrijd uitgeschreven door Winsor &  Newton, waarbij ik, de award  - de eerste prijs in de  vorm van een ´Rembrandtbeeldje´ - in de wacht sleepte. Citaat uit een juryrapport,  waarbij ik de eerste prijs won in een landelijke wedstrijd uitgeschreven  door Winsor & Newton, luidde: De jury had veel waardering voor de expressieve  benadering van het thema, dat krachtig in elementaire vormen is opgezet. Gedurfde vereenvoudiging van elementen die aan het motief iets toevoegt, mede door de onderschildering. Zeer origineel.

Ik woon sinds 2000 in Kloetinge bij Goes, daarvoor heb ik 18 jaar in Zeeuws-Vlaanderen in Philippine gewoond. Mijn jeugd heb ik grotendeels doorgebracht in Monster in het Westland. Ik  hoop dat bovenstaande een beeld geeft van wie ik ben en hoe ik tot mijn  onderwerpen kom.